DJ Muggs & Planet Asia – Pain Language

We kennen DJ Muggs natuurlijk als producer van Cypress Hill, waarmee hij menig klassieker op zijn naam wist te schrijven. De laatste jaren brengt Muggs echter voornamelijk solowerk uit waarop hij samenspant met verschillende rappers. Zo ook op 'Pain Language', ditmaal met Planet Asia. Geen verkeerde combinatie zou je denken.

Muggs’ derde release in de ‘Muggs VS…’ serie wordt vocaal opgeluisterd door Planet Asia, onder meer bekend van zijn samenwerking met Rasco onder de naam Cali Agents. De twee voorgaande Muggsplaten werden van raps voorzien door respectievelijk GZA en Sick Jacken. Ditmaal dus door de hongerige man uit Fresno, California. Op het eerste gezicht misschien een vreemd team, maar na een eerste luisterbeurt helemaal zo gek nog niet.

Planet Asia heeft de stem en de flow die zich uitstekend leent voor echte boombap, een stijl die zelden uit de studio van Muggs komt. Toch komen zijn agressieve, strakke flows en punchlines prima uit de verf op de begeleidende producties. Met name op That’s What It Is en het uptempo Lions In The Forest sluiten de vocals naadloos aan op de knallende beats. Dat zijn dan ook net díe beats die je niet direct van Muggs zou verwachten. De producer lijkt in een aantal tracks bewust te hebben gekozen voor een stijl die goed aansluit bij die van Planet Asia. Over het algemeen heeft Pain Language echter een typische Muggs-stijl. Gelukkig komen er meerdere rappers voorbij, zodat er vocaal genoeg valt te genieten. Zo maken bijvoorbeeld Wu-Tangers Killah Priest en GZA, Sick Jacken, Prodigal Sunn en B-Real hun opwachting. Vooral het tweede deel van de plaat staat in het teken van collabo’s.

DJ Muggs staat bekend om zijn duistere, rauwe sound. Waar het debuut van Cypress Hill vooral funky aandeed, waren de drie daaropvolgende platen grauw en grimmig. Daarna werd de Muggssound weer wat helderder, maar de meeste fans zullen zich toch vooral de vuige, licht psychotische tracks van begin tot en met halverwege de jaren ’90 met enige weemoed herinneren. Voor hen is er goed nieuws, want Pain Language ademt die sfeer. Zoals de naam al een beetje doet vermoeden, is deze plaat ouderwets ruig.

Dit komt duidelijk naar voren op tracks als 9mm en Death Frees Every Soul. Maar met name de titeltrack klinkt zoals we ze het liefst horen uit de Soul Assasins-hoek. De beat is ongecompliceerd en compromisloos en doet daardoor sterk denken aan het oude werk van Muggs. Een erg fijne herinnering aan iets wat misschien nooit meer terug komt, want hoewel Pain Language lang niet slecht is, haalt Muggs zelden tot nooit zijn oude niveau. De raps van Planet Asia kunnen daar helaas niets aan af doen. Desondanks is Pain Language een release die minstens een luisterbeurt waard is voor iedere hiphopliefhebber. Nu maar hopen dat Muggs zijn beste werk van de laatste paar jaar in een grote kluis heeft bewaard en dat er volgend jaar daadwerkelijk een nieuwe Cypress Hill-plaat op de deurmat van de HIJS-redactie ploft.